दुई तिहाइको सरकार अनि अधिनायकवादको रोइलो !!

महादिप पोख्रेल

बिगत केही महिना देखि संसदीय प्रतिपक्षी नेपाली कांग्रेसले सरकारलाई अधिनायकवादी भनेर आलोचना गरिरहेको छ ।अधिनायकवाद र लोकतान्त्रिक ब्यबस्थालाई एक अर्काका बिपरित ब्यबस्थाका रुपमा बुझ्ने गरिन्छ । दुई तिहाइको दम्भ र कार्यशैलीको कारणले बिपक्षी प्रती अनुदार यो सरकारलाई एक ढंगले हेर्द यो आरोप स्वभाबिक नै लाग्न सक्छ, तर यो सरकार अधिनायकवादी हो होइन एकछिन चर्चा गरौं :-

१) आबधिक निर्बाचन,चुनावी प्रतिस्पर्धा ,सबैभन्दा ठूलो पार्टीको सरकार अनि प्रतिपक्ष संसदीय ब्यबस्थाको बिशेशता हुन । यहाँ सरकार बनाउनु भनेको म्युजिकल चियर खेल्नु जस्तै हो । त्यसलै सरकारवाला र प्रतिपक्षी बिच एक आपसमा अधिनायकवादी ,भ्रष्टाचारी,अन्यायी भनेर दोहोरी खेल्नु सामान्य हो । भारतमा पनि मोदीको सरकारलाई कांग्रेसआईले बेलाबेलामा अधिनायकवादी भनेर आलोचना गर्दछ । अमेरिकी ट्रम्पको सरकारको पनि आलोचना भएको छ । अहिले त्याहाँको डेमोक्रेटिक पार्टीले अमेरिकी प्रजातन्त्र खतरामा छ भनेको छ ।
२) यो सरकार वास्तविक कम्युनिस्टहरुको होइन । वास्तविक कम्युनिस्टले बल पुर्बक सत्ता जित्न सफल भएको भए त्यहाँ सर्बहारा अधिनाकत्व अन्तर्गत कै ब्यबस्था हुन्थ्यो । उनिहरुले सामन्त,वैदेशिक साम्राज्यवादका पृष्ट्पोषक,दलाल पुजिपती माथी अधिनायकवाद लागू गर्थे र ९०% जनाताको अधिनायक्त्व १०% माथी लागू हुनेहुदा उक्त ब्यबस्था सकारात्मक अधिनायकवादी हुन्थ्यो भन्न सकिन्छ । सच्चा कम्युनिस्टहरु साम्यबादी हुने भएकोले उनिहरु बास्तबमा अधिनायकवादी हुनै सक्दैनन । किनकी साम्यबादमा कुनै सत्ता नै हुदैन, शासक र शासित दुबै नहुनाले त्याहाँ पुर्ण लोकतन्त्र हुन्छ, मानबताबादको राज हुन्छ । नेपाली कांग्रेसले यो सरकारलाई अधिनायकवादी भन्नू भन्दा पहिले यो सरकार कसरी आएको हो ख्याल गर्नु पर्ने थियो । जबकी अर्को संसदीय निर्बाचनमा उनिहरु पनि उस्तै प्रक्रिया द्वारा सरकारमा आउनसक्ने सम्भावना पुरै मरिसकेको छैन ।

३) ब्यबहारत यो सरकारमा दुई तिहाईको दम्भ छ र संसदीय प्रतिपक्षीहरु प्रती पनि अनुदार छ । बिशेशगरि अहिलेका प्रधानमन्त्री ओली र प्रचण्डले नेपाली कांग्रेसलाई तुच्छ शब्दहरू प्रयोग गरि आलोचना गर्छ्न । यसैबिच पनि कांग्रेस सिद्दियो,गोबिन्द के सी को बैसाखी टेकेको छ, माइतीघर मण्डालामा सिमित छ, आदि जस्ता शब्द र बाक्यांस प्रयोग भएका छन । भर्खरै मात्र प्रधानमन्त्रीले आफ्नो सरकार विरुद्ध यु स ए र युरोप बाट डलरको खोलो बगाएको कुरो गर्नुभएको छ तर डलर भित्र्याउने अधिकांश आइएनजिओमा आफ्नै पार्टीको बर्चस्व भएको बिर्सनु भयो कि !! । त्यति मात्र नपुगेर यो क्रान्तीकारी शक्तीहरु प्रती असाध्य निर्मम छ । बिप्लब,मोहन बैद्य ,आहुती आदीलाई राष्ट्रद्रोही देख्न थालिएको छ । उनिहरु सँग कुरा गर्न रुचाउनु हुन्न । प्रधानमन्त्री ओलीले आफू पनि १४ बर्ष जेल बसेको र गृहमन्त्री थापाले १० बर्ष छापामार युद्ध गरेको बिर्सिएका हुन कि कुन्नी !! उनिहरु संबिधान प्रदत्त अधिकारलाई समेत कुल्चेर थुनछेक र दमनमा उत्रेको छ । बार्ता र छलफल गर्ने चाहना राख्दैन । देशमा फेरि गृहयुद्धको खतरा बढेर गएको छ ।आर्थिक समृद्धी र राष्ट्रियताको जति नारा फलाके पनि व्यबहारमा त्यस्तो छैन । स्मार्ट सिटी,पानीजहाज,रेल,पाइपलाइन द्वारा ग्यास बितरण आदीको कुरा गरेपनी यो सरकार बाटोको खाल्डाखुल्डी ,धुलो,धुवा र बेलाबेलाको प्राकृतिक बिपत्ति बिचै अल्झिएको छ । राष्ट्रियताको कुरो गर्छ,तर वैदेशिक शक्ति केन्द्रहरु अगाडी लम्पसार पर्छ । आजका दिनसम्म पनि नेपाल भन्ने देशको स्वतन्त्र परराष्ट्र नीति र राष्ट्रिय सुरक्षा नीति छैन । अनेकन समयका प्रधानमन्त्रीहरु ओहदाको प्रमाणपत्र चढाउन गए जस्तै गरि सपथग्रहण तत्काल नै ईन्डियाको भ्रमणमा जान्छ्न र अनेकन बुँदामा राष्ट्रघाती संन्धी/ सम्झौता /सहमती गर्छन ।यी सब हर्कत बाट नेपाली जनता प्रताडित भैरहेका छन।त्यसकारण यो सरकार प्रतिपक्षी नेपाली कांग्रेस प्रती होइन नेपाली जनाताको निम्ति अधिनायकवादी /फासीबादी बन्दैछ।यश बिषयमा कांग्रेसले के ध्यान दिन सकोस् ,बिचारा !! उ पनि त उहीँ ड्याङको मुला हो नी ।

४) आफुलाई प्रजातान्त्रिक ठान्ने शक्तीहरुले कम्युनिस्टहरुलाई आलोचना गर्दा बिशेशगरी अधिनायकवादी भन्ने गरिन्छ । यस्मा को असली हुन,को नक्कली कम्युनिस्ट हुन भनी बिचार गरेको पाइदैन । सोभियत सँघ रुशको विघटनमा पनि उनिहरुको यस्तै गलत मुल्यांकन भएको थियो । जबकी प्रजातान्त्रिक भन्नेहरूले सोभियत सँगको विघटनमा समाजबादको मृत्यु भयो भनी खुशीयाली मनाए तर त्यहाँ धेरै बर्ष अघि ख्रुश्चेबको उदय सँगै समाजबादको अबशान भैसकेको थियो । त्यहाँ जे ढल्यो,त्यो सामाजिक फासीबाद थियो । सामाजिक फासीबादको पतन पछी बिश्वमा संसदीय ब्यबस्थाको लहर चलेकै हो र क्रान्तीकारी शक्तीहरु उक्त परिघटना पछी पनि अफेन्सिभ हुन सकेनन,डिफेन्सिभ नै हुन पुगे । लिडरशिप र कार्यदिशाको संकट बाट गुज्रीन पुगे,जुन अबस्था अद्यावधि कायमै छ । यसलाई समाजबादको असफलता होइन कि सामाजिक फासीबादीको असफलता हो भन्ने कांग्रेसले बुझेको छैन ।
नेपालमा पनि बर्तमान सरकार संसदीय विपक्षीलाई पेल्ने मात्र होइन संसद बाहिर रहेका क्रान्तीकारीहरु प्रती दमनचक्र चलाइरहेको छ । उ आफैले फलाकेर नथाक्ने आर्थिक समृद्धी र राष्ट्रियताको बिषयमा रत्तिभर प्रगती छैन । यस्का नेताहरू वर्गसंघर्षको कुरा त गर्छन तर जनता सँग उल्टो वर्गसंघर्ष गरेका छन । देश भित्र किसान ,मजदुर दिनानुदिन पिडित हुँदै जाने तर माफिया,तस्कर,नाफाखोर्हरु मोटाउदै जाने स्थिती छ ।उनिहरुको प्रगती दिन दुगुना र रात चौगुना भैरहेको छ । स्थानीय निकायले साइकल ,कुखुरा ,बाख्रा समेतको कर लिन थालेको समाचारहरु आएका छन । जन्म/विवाह /मृत्यु दर्ता र बसाइँसराइमा समेत महङ्गो कर लिइएको छ भने शिक्षा,स्वास्थ्य र बुढेसकालको सामाजिक सुरक्षा तर्फ राज्य गैरजिम्मेवार हुँदै गैरहेक छ । त्यसकारण यो सामाजिक फासिबाद तर्फ अग्रसर सरकार हो ,तर नेपाली कांग्रेस लगायत केही संसदीय पार्टीहरुले यो सरकारलाई कम्युनिस्ट सरकार ,अधिनायकवादी भन्न राजनैतिक ढंगले सही होइन,यो केबल एउटा फत्तुर बाहेक केही होइन । कथमकदाचित अर्को निर्बाचन मार्फत उनिहरु सरकारमा आउन सफल भएपनी उनिहरुले गर्ने पनि उस्तै हो ।नेपाली जनताको तर्फ बाट सरकारको सामाजिक फासीबादी कदमहरुको बिरोध र शसक्त घेराबन्दी गर्नुको विकल्प छैन,अन्यथा देश विघटन तर्फ जाने खतरा बढेर गएको छ।प्रतिपक्षी कांग्रेस लगायत अन्य पार्टीहरुलाई घृणित राजनैतिक दाउपेच बाट मुक्त हुँदै रास्ट्रको बारेमा सोच्ने शक्ति मिलोस ।संसद बाहिरका क्रान्तीकारी शक्तीहरु पनि ब्यापक रुपमा जनताको बिचमा जान सकुन।
अन्त्यमा सबलाई चेतना भया…।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *